Sir Arthur Conan Doyle: „The Poison Belt” (1913)

poisonWczesne dwudziestowieczne sf o niemal ostatecznej zagładzie ludzkości. Zagładzie, spowodowanej zaburzeniem eteru, który – jak uważano – był substancją, w której zanurzony jest kosmos. Wskutek zaburzenia wszystkie żywe istoty na ziemi padają martwe. Auć. Profesor Challenger, dzięki swojej Niedoścignionej Inteligencji przewidział tragedię. Z żoną i grupką przyjaciół zamyka się w uszczelnionym pokoju, gdzie sztucznie podwyższona zawartość tlenu przedłuży ich życie o kilka godzin. Trochę życiowych przemyśleń, żarty i obraz ziemi w ostatnim dniu panowania człowieka. Dobry styl, język angielski autora przygód Holmesa jest bardzo satysfakcjonujący – a równocześnie nie mam problemów ze słownictwem.

Dość przyjemna, niedługa powieść (nowela?) w porządnej wersji audio (do ściągnięcia z Librivox). Nie jest to pierwszy utwór tego rodzaju (Mary Shelley czy Wells byli wcześniej), ale ponieważ lubię autora chciałem przekonać się, jak wygląda drugie po „The Lost World” opowiadanie serii. Podobno po niej Sir Arthur wpadł w klimat spirytyzmu (matrony rozmawiające z zaświatami i emitujące ektoplazmę). Zdarza się.

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s